GEMEENTELIJKE KINDERKRIBBE VAN STOKKEL ONDER DE LOEP

Waar kan je in sinterklaastijd beter binnenvallen dan in een kinderkribbe ? Ik bezoek in de F. Desmedtstraat het kinderdagverblijf van Stokkel en ontmoet er Agnes en Freya, beide met een baby op de schoot en een papfles: ze springen even in tijdens de middagpauze. Agnes Beeckmans-Van Es is verpleegster en werkt al 28 jaar voor de gemeente. Ze woont in Sterrebeek, is gehuwd met Luc en heeft 2 volwassen kinderen, Kurt en Inge. Freya Hendrickx werkt sinds 8 jaar als maatschappelijk assistente in het kinderdagverblijf. Haar man heet Jean-Pierre en ze hebben 2 schattige dochtertjes: Orpha en Phaedra.

Het kinderdagverblijf van Stokkel blaast volgend jaar 25 kaarsjes uit. Dat heugelijke feit zal gevierd worden op zaterdag 26 april 2003.

CD: Wat is jullie job in het kinderdagverblijf ?

AB: Ik regel de medische zittingen en inentingen, stel de menu’s op en doe de bestellingen. De uurroosters van het personeel, de planning, de vooruitzichten en inschrijvingen zijn ook mijn taak. Tevens ben ik verantwoordelijk voor het budget. Freya en ik springen ook in waar een handje moet geholpen worden. Zo helpen we soms met de kinderen of staan we in de keuken.

FH: Ik regel de inschrijving en zoek de mensen thuis op.Op basis van de inkomens doe ik de dagprijsberekening. Ook de vergaderingen (o.a. teamvergaderingen) bereid ik voor.

Een zware klus wordt het uitschrijven van een kwaliteitshandboek. Dit komt neer op het beleid en de werking van ons kinderdagverblijf volledig uit te schrijven in procedures. Het omvat tevens een visieontwikkeling en planning. Belangrijke pijlers zijn teamwork en participatie, openheid en communicatie. Agnes en ik moeten regelmatig op studiedag hiervoor.

CD: Agnes, is er een groot verschil tussen kinderen van vroeger en nu ?

AB: De kinderen zijn nu veel zelfstandiger . Dit komt doordat ze veel meer mogelijkheden krijgen en sterk begeleid worden. Dit vergt wel heel veel tijd en geduld van de kinderverzorgsters. Ze leren o.a. zichzelf aan- en uitkleden, aan tafel mogen ze zelf opscheppen… Dit leidt tot een zekere zelfstandigheid (en een betere eetlust).

CD: Kunnen de ouders participeren ?

FH: Ouderparticipatie is een nieuw item. In ons kinderdagverblijf hangt een kalender omhoog waarop ouders voor een activiteit kunnen intekenen. Dit varieert van voorlezen, eens langskomen met een konijn of hond… Ouders worden soms uitgenodigd voor overleg bij een stuk taart met koffie.

CD: Jullie zitten overvol…

AB: Inderdaad. We hebben een capaciteit van 28 kinderen. Er zijn er momenteel 32 ingeschreven, waarvan sommige dus halftijds. Bij zwangerschap is dadelijk reserveren dus de boodschap. Ooit kwam iemand ons zelfs eens vragen of er plaats vrij was, of ze aan een baby mochten beginnen. (lacht)

CD: Welke afdelingen heeft een kinderdagverblijf ?

AB: We delen de kinderen allereerst in in lopers (18 maanden-3jaar) en niet-lopers (tot 18 maanden). Bij de niet-lopers heb je de baby’s en de kruipertjes. We werken met groepjes: elke kinderverzorgster heeft haar eigen aandachtskindjes. Ze werken allemaal volgens het ritme van het kind en kunnen dus extra aandacht aan sommige kinderen schenken als de andere kindjes slapen.

CD: Waaraan heeft het kinderdagverblijf het meest gebrek ?

FH: Speelgoed is voor ons werkmateriaal en dus broodnodig. Veilig kwaliteitsspeelgoed is echter verschrikkelijk duur en kan niet om de haverklap aangekocht worden. Mocht u dus veilig speelgoed wegdoen, mag u dat steeds hier binnenbrengen. Ook parasols zijn handig als het zonnetje schijnt. We hebben er momenteel niet genoeg voor alle kindjes.

Samen met het personeel en de kindjes van het kinderdagverblijf wens ik alle lezers prettige eindejaarsfeesten en een zeer gelukkig 2003.

Ik geef jullie rendez-vous volgend jaar voor een nieuwe reeks interviews.

Carla Dejonghe