VRIJWILLIGER GEVONDEN

2001, Europees jaar van de vrijwilliger.

Op zoek gaan naar een vrijwilliger in onze gemeente is feitelijk een makkelijke opdracht. Ze zijn met velen, de mensen die ervoor zorgen dat ons Nederlandstalig gemeenschapsleven zo bloeit. Deze keer trok ik rond in de Centrumwijk en daar kruiste mijn pad dat van Arlette Van Reusel-Puttemans, beter gekend als de vrolijke playbackster op het wijkfeest. Arlette is afkomstig uit Overijse en kwam toevallig 16 jaar geleden in de Declercqstraat in SPW terecht, op zoek naar een huis. Vastbesloten om dadelijk contacten te leggen sloot ze zich bij allerlei verenigingen aan, evenals haar echtgenoot Willy. Ze heeft een zoon, Vincent, en is ondertussen oma van Bram, Nils en Evi. Ik stelde haar enkele vragen…

CD : In welke verenigingen zit je zoal ?

A  : Ik ben voorzitster van KAV Sint-Pieters, lid van de Pastorale Ploeg en Ziekenzorg Centrum ; ik maak deel uit van het Comité voor het Wijkfeest in het Centrum en ijver voor de Lourdeswerking.

CD : Een hele boterham. Waarom hou je je met al die zaken bezig ?

A  : Ik heb sociaal contact nodig en doe gewoon graag wat ik doe. Zelfs herstellende van een operatie vorig jaar, wilde ik op de hoogte van alles gehouden worden. Dat monterde me meer op dan wat ook, want ik hou van mensen rondom mij.

CD : Aan welke activiteit beleef jij het meeste plezier ?

A  : Op woensdagmiddag komt de dansgroep van de KBG samen in de Kleine Kerkstraat en oefenen we discodansen in. Da’s heel plezant en ontspannend.

CD : Hoe kom je ertoe om op het wijkfeest te zingen en te playbacken ? En hoe krijg je de anderen zover ?

A  : Als kind was ik reeds majorette en mijn broers speelden muziek. Van kindsbeen aan ben ik gewoon om op een scène te staan. De inspiratie voor alle stukjes komt spontaan : ik hoor ‘n leuk melodietje en bedenk een dansje. De andere dames por ik gewoon een beetje aan. Ik kreeg zelfs al Raf Schuermans het podium op.

Het volgende wijkfeest gaat door op zondag 30 september in Don Bosco. Ik hoop nu om Dominic Deraeve, de directeur, eens de scène op te jagen. In die school kreeg ik toch al de bijnaam ‘Moeder overste’, dankzij een foto die ze ooit van me publiceerden. En kort daarna playbackte ik natuurlijk in habijt het nummer ‘Dominique’ van Soeur Sourire.

CD : Kan je ‘s een leuke anekdote vertellen ?

A  : Ik verkleedde me ooit als kerstman en trok om 16 uur door de straat met mijn zakken vol snoep om de dames van het KAV te verrassen. Ik had er echter niet op gerekend dat de schoolgaande jeugd me zou bestormen en moest dus wel al het snoepgoed uitdelen. Ik arriveerde in ons lokaal met lege zakken.

CD : Wat staat er nog zoal op stapel ?

A  : Ik zou graag in september starten met kookavonden. Ieder is verantwoordelijk voor een gerecht of de tafelversiering. We bereiden alles samen en eten het nadien op, terwijl we dan gezellig kunnen babbelen.

We blijven nog een tijd gezellig keuvelen. Vrijwilliger zijn is een goede daad, vrijwilligers bezoeken is een fijne ervaring. Bedankt, Arlette.

Carla Dejonghe