Op stap met Dirk Frimout

Een van onze bekendste Woluwenaars is vast en zeker Dirk Frimout, de eerste Belgische ruimtevaarder.In het kader van een missie van de NASA maakte hij op 24 maart 1992 deel uit van de vlucht STS-Atlantis 45 rond de aarde. Hij was er verantwoordelijk voor de wetenschappelijke proeven die werden uitgevoerd. Het betrof een grootschalig onderzoek van de aarde en haar atmosfeer, waarbij talloze metingen werden verricht. De missie eindigde op 2 april 1992.

Na talloze malen te zijn verhuisd van het ene land naar het andere, vestigden Dirk Frimout en zijn vrouw Laurence zich in september ’93 in onze gemeente. Hun twee kinderen Barbara en Emmanuel wonen respectievelijk in Gent en Eindhoven en hij is de trotse opa van Elias, Max en Kyra.

Momenteel werkt Frimout in los verband voor de Vlaamse regering aan het project Flanders District of Creativity , een vervolg op Flanders Technology. Nationaal en internationaal moet hij het project mee helpen verwezenlijken en zaken aan het rollen krijgen. Deze maand opent hij ook officieel in Oostende “Earth Explorer”, een centrum i.v.m. de ruimte.

CD: Je verhuisde heel wat vooraleer je in deze gemeente belandde…

DF: Na ons huwelijk woonden Laurence en ik in Ukkel, daarna 16 jaar in het buitenland. We verhuisden van de USA naar Duitsland, vervolgens weer naar de USA, Nederland, de USA, Nederland… Door al dat verhuizen moest de familie zich steeds aanpassen. Voor mij was het iets makkelijker: ik had een continuïteit in mijn loopbaan en het werkkader bleef steeds identiek. Ook moesten we steeds een nieuwe kennissenkring opbouwen. Via de kinderen verliep dat gelukkig nogal vlot. Om maar een voorbeeld te noemen: ouders op een school leggen makkelijk contacten.

Na mijn vlucht besloten we ons definitief in Brussel te vestigen. Toevallig, via vrienden, belandden we in SPW. Het is de eerste plek waar we nu reeds meer dan tien jaar wonen. Een unicum.

CD: Waarom Sint-Pieters-Woluwe ?

DF: De ligging van de gemeente bevalt me: kort bij de stad en dichtbij de natuur. Als je binnenrijdt via het park is dat fantastisch. Ik ben gevallen voor die prachtige groene gordel, zonder toch de voordelen van een grootstad te moeten missen. En ik ben bijzonder snel in het centrum van Brussel. Ik heb ook altijd in een internationale omgeving gewerkt en gewoond. Dat is hier niet anders.

CD: Wat vind je hier fijn ?

DF: Woluwe is een groene, verzorgde gemeente, weliswaar vlakbij het centrum, maar waar je toch nog een beetje de dorpssfeer kan terugvinden. Ik vind het bijvoorbeeld zeer aangenaam om naar de markt in Stokkel te gaan. Daarenboven wordt mijn privacy hier gerespecteerd en dat vind ik heel belangrijk. Vooral net na mijn vlucht had ik te kampen met handtekeningenjagers en mensen die me voortdurend aanklampten. Dat gebeurt in deze gemeente niet. In het buitenland wonen was steeds zeer verrijkend en boeiend, maar ik ben blij dat ik me in deze gemeente settelde.

CD: Wat stoort u dan wel ?

DF: Een vervelend aspect vind ik de vliegtuigen. Niet alleen zijn de vluchten over onze gemeente frequenter dan voorheen, de vliegtuigen zelf storen ook veel meer. Maar de gemeenteraad is op het oorlogspad wat dat betreft, heb ik gelezen…

CD: Welke hobby’s hou je erop na ?

DF: Er moet evenwicht zijn: mens sana in corpore sano. Daarom loop ik al jaren. Dat was voor mij trouwens ook de meest makkelijke sport: loopschoenen kon ik overal mee naartoe nemen. En hier in het Zoniënwoud joggen, is natuurlijk fantastisch. Vroeger heb ik wat getennist en van schaken kon ik genieten. Ik heb ondertussen ook leren bridgen en muziek interesseert me enorm. Ik ga vaak naar concerten en ben co-voorzitter van De Vrienden van de Munt.

CD: Wetenschappers krijgen vaak het etiket ‘verstrooid’ opgeplakt. Klopt dat ?

DF: Verstrooid ? Nee, zo zou ik het niet noemen. Ik ben gewoon af en toe geconcentreerd op iets anders.

Na deze kwinkslag neem ik na een zeer sympathiek interview afscheid van Dirk Frimout. En indien ik nog met een of andere vraag bleef zitten, geen nood... Binnenkort loop ik hem wel tegen het lijf op de markt van Stokkel, waar we beide getrouw onze boodschappen doen.

Carla Dejonghe